W przebiegu ciąży zaleca się wykonanie różnych badań, które umożliwiają wykrycie nieprawidłowości lub zagrożeń mogących prowadzić do groźnych powikłań perinatologicznych. U niektórych ciężarnych lekarz zaleci poszerzenie diagnostyki o dodatkowe badania diagnostyczne, co będzie konieczne nie tylko z przyczyn medycznych, ale i niekiedy psychologicznych.

 

Regularne wizyty u specjalisty ginekologa-położnika zmniejszają ryzyko wystąpienia powikłań perinatologicznych, a w przypadku ich pojawienia się – podejmowane jest natychmiastowe postępowanie medyczne. Dr Jacek Tomaszewski mówi: – Częstość wizyt ciężarnej w gabinecie lekarza ginekologa-położnika wyznacza schemat opieki nad kobietą w ciąży opracowany przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne. W jego ramach przez cały okres ciąży przyszła mama poddawana jest kompleksowej diagnostyce dobrostanu ciąży. Integralną częścią postępowania lekarskiego jest kierowanie i ocena wyników badań laboratoryjnych, których zakres jest adekwatnych do stopnia zaawansowania ciąży.

 

Kiedy do lekarza?

W optymalnych warunkach każda ciąża powinna być planowana. Pierwsza wizyta u lekarza powinna nastąpić jeszcze przed podjęciem decyzji o chęci posiadania dziecka. Na tej wizycie zebrany zostanie szczegółowy wywiad ogólnolekarski (chorobowy, położniczy, rodzinny, genetyczny, socjalny) a pacjentka uzyska podstawowe informacje dotyczące profilaktyki wad cewy nerwowej i związanych z tym zaleceń dotyczących przyjmowania kwasu foliowego. Lekarz zwróci uwagę na stosowane aktualnie leki lub używki (palenie tytoniu, narkotyki, alkohol) których działanie mogłoby mieć niekorzystny wpływ na płód. Poprosi o wykonanie niektórych badań podstawowych (grupa krwi, morfologia, badanie ogólne moczu), badania w kierunku toksoplazmozy, różyczki oraz przedyskutuje potrzebę ewentualnych szczepień ochronnych (różyczka, wirusowe zapalenia wątroby). Przyszła mama uzyska też wskazówkę dotyczącą jak najszybszego zgłoszenia się po kolejną poradę w momencie, kiedy upewni się że jest w ciąży.

Początek ciąży

Kiedy będziesz już pewna że jesteś w ciąży i zgłosisz się z tą informacją do ginekologa, lekarz, o ile tylko wyrazisz na to zgodę, zaproponuje Ci badanie położnicze we wziernikach i wewnętrzne, pobierze rozmaz cytologiczny, o ile nie był on pobierany w ciągu ostatnich 12 miesięcy oraz oceni dobrostan Twoich piersi, dokona pomiaru wagi, wzrostu i ciśnienia tętniczego krwi. W ciąży o prawidłowym przebiegu lekarz wyznaczy Ci terminy 8-10 wizyt kontrolnych. Już na pierwszej wizycie uzyskasz skierowanie na pakiet badań dodatkowych oraz pierwsze USG, które powinno być wykonane przez specjalistę nie później niż do 14 tygodnia ciąży. Grupa krwi, ocena miana przeciwciał świadczących o przebytym lub czynnym zakażeniu kiłą, toksoplazmozą, HIV, wirusem zapalenia wątroby, różyczki i cytomegalii, ocena poziomu glukozy, morfologia krwi oraz analiza moczu z posiewem – to standardowy zestaw badań pozwalających przyszłej mamie upewnić się, że jej dziecku nic nie zagraża. Niektóre z tych badań być może będziesz musiała powtórzyć by rozwiać wątpliwości dotyczące Twojego stanu zdrowia. Z ciężarnymi po 35 roku życia lub u pacjentek, które urodziły już wcześniej dziecko z wadą genetyczną, lekarz rozważy przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki prenatalnej.

 

Drugi i trzeci trymestr

 

W drugim trymestrze ciężarna zgłasza się na wizyty kontrolne zazwyczaj w odstępach 4 tygodniowych. Lekarz rutynowo dokona pomiaru ciśnienia tętniczego krwi, oceni masę ciała, wsłucha się w rytm serca twojego dziecka, wyda skierowanie na morfologię, test obciążenia glukozą, oceni funkcję wątroby, a w przypadku niezgodności lub konfliktu serologicznego zaleci ocenę przeciwciał w tym kierunku. W szczególnych sytuacjach zaproponuje Ci powtórzenie badania serologicznych w kierunku toksoplazmowy, kiły, WZW typu B i C oraz HIV. W przypadku niezgodności serologicznej zaproponuje podanie immunoglobuliny antyD. Badanie USG przeprowadzone zostanie jeszcze dwukrotnie, około 20 tygodnia i 32 tygodnia, tym razem sondą brzuszną. W trzecim trymestrze wizyty u ginekologa mają miejsce częściej – niekiedy co dwa-trzy tygodnie, a w okresie okołoporodowym nawet co 2-3 dni. Dobrostan dziecka potwierdzi ocena kardiotokograficzna (KTG). Lekarz może Ci zaproponować dodatkowe USG w sytuacji, gdy będzie miał wątpliwości co do prawidłowego położenia płodu, wewnątrzmacicznego zahamowania jego wzrostu lub podejrzenia makrosomii. Jeżeli ciężarna zdecyduje się na poród w znieczuleniu przewodowym konieczna będzie dodatkowa konsultacja anestezjologiczna, badanie EKG i ocena układu krzepnięcia.

 

Uważaj na zakażenia pochwy

U kobiet w okresie ciąży i połogu, obserwuje się skłonność do uporczywych, często nawracających, objawowych zakażeń pochwy i sromu. Częściej też obserwuje się bezobjawową kolonizację grzybami z rodzaju Candida czy bakteriami kałowymi zakażającymi pochwę oraz drogi moczowe od strony przewodu pokarmowego.

Jeszcze stosunkowo niedawno przeważał pogląd, że zakażenia pochwy w ciąży są uciążliwą ale raczej błahą przypadłością i nie pociągają za sobą poważniejszych implikacji zdrowotnych. Obecnie wiemy, że konsekwencje dla przyszłej mamy i jej dziecka mogą być poważne – od pogorszenia jakości życia, czasowej niedyspozycji, poprzez powikłania dotyczące przebiegu ciąży (poronienie, przedwczesne odpływanie płynu owodniowego, poród przedwczesny, zahamowanie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zakażenie błon płodowych, infekcję wewnątrzmaciczną, zakażenie połogowe) aż po stany zagrożenia życia matki i dziecka w przypadku sepsy. Z tego powodu w III trymestrze ciąży zaleca się wykonanie posiewu mikrobiologicznego z wydzieliny pochwowej a w przypadku wykrycia paciorkowców β hemolizujących- wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Infekcjom pochwy i sromu można zapobiegać stosując preparaty zawierające bakterie probiotyczne które eliminują lub zmniejszają ryzyko zakażenia.

Doustne probiotyki ginekologiczne są skuteczną i nowoczesną opcją aktywnej profilaktyki zakażeń pochwy, sromu, cewki i pęcherza moczowego w okresie ciąży. Do tej kategorii doustnych probiotyków ginekologicznych należy np. LaciBios femina. Szczepy probiotyczne w niej zawarte zasiedlają pochwę i i drogi moczowe a przez to chronią intymne części ciała kobiety przed rozwojem infekcji od strony przewodu pokarmowego – mówi dr Tomaszewski.

 

Skontaktuj się z lekarzem jeżeli zaobserwujesz u siebie:

  • Krwawienie lub plamienie z pochwy
  • zmianę koloru i złowonny zapach wydzieliny pochwowej
  • podrażnienie, swędzenie czy pieczenie miejsc intymnych
  • Obrzęki kończyn, którym towarzyszą bóle głowy i podwyższone ciśnienie krwi
  • Dyskomfort przy oddawaniu moczu
  • Wymioty lub torsje połączone z biegunką
  • Nasilające się dolegliwości bólowe brzucha lub podbrzusza, okolicy wątroby i nerek
  • pogorszenie ostrości wzroku, plamki przed oczami
  • zawroty głowy występujące razem z sennością i ciągłym zmęczeniem
  • świąd (swędzenie) i zażółcenie skóry lub pojawienie się na niej rozległych, zaczerwienionych plam
  • tendencje do wynaczynienia krwi lub zaburzenia krzepnięcia
  • podwyższoną temperaturę (38°C i więcej) utrzymującą się dłużej niż dwa dni
  • nietypowe zmiany ruchliwości dziecka (jego nadmierną ruchliwość lub nienaturalny spokój)

Część kobiet czuje się bezpieczniej, jeżeli odwiedza swojego lekarza częściej niż wynikałoby to z harmonogramu wizyt w okresie ciąży. Taka „ponadplanowa” wizyta daje ciężarnej poczucie bezpieczeństwa, potwierdza dobrostan dziecka i upewnia ją, że ciąża przebiega prawidłowo. Takiej potrzeby nie należy się wstydzić, dlatego częstość wizyt u lekarza można zwiększyć, o ile przyszła mama czuje taką konieczność. Jeśli coś jest powodem do niepokoju, rozsądnie jest rozwiać wszystkie wątpliwości konsultując je ze specjalistą..

(źródło: www.asa.eu)